دلم که هوای گاهی وقت هایت را میکند،
یاد گاه های دیگری از اوقاتت می افتم که دلم نمی خواهد

به یادهای گاه به گاه هم اعتباری نیست
همانطور که به تو
همانطور که به من اعتباری نبود

ومن تمام اعتبارهای دنیا را هر روز در بچه ها و در دروغ هاشان می بینم
و صاف میشود فُرم همه ی علامت های سؤالم
نقطه اش را نگه میدارم وتنها تعجب میکنم
وگاهی هم فقط نقطه میگذارم..
و تمام میشود

و آغاز میشود همه چیز از سر خط
خطی که از میلیون ها نقطه تشکیل شده
نقطه های صمیمی
.          .        .      .    .  .........................................................................