گر درختی از خزان بی برگ شد
                                           یا کرخت از سورتِ سرمای سخت

                                               هست امیدی که ابر فرودین
                                                برگها رویانَدَش از فر بخت.

                                           بر درخت زنده بی برگی چه غم؟
                                             وای بر احوالِ برگِ بی درخت!

                                                  *دکتر شفیعی کدکنی*